Een nieuwe episode van mijn reis is aangebroken... eindelijk alleen!
Tante en moeder zullen het misschien niet graag lezen, maar nu pas voel ik me echt helemaal vrij en echt op reis. En het is echt goed geweest de voorbije twee weken, niet altijd makkelijk, maar dat moet ook niet. Heb er uit geleerd dat het al eens mag botsen en dat het daarna weer helemaal kan bijgelegd worden en ook dat het gewoon niet makkelijk is om samen te reizen met mensen die er een totaal andere levensstijl en visie op nahouden. Ik ben heel dankbaar voor de voorbije twee weken. We hebben ook veel plezier gehad en enkele zaken schrijf ik even op om nooit te vergeten: bv. mijn mama die in haar beste Engels in de buurt van San Ignacio "de rrrroot (met rollende Gentse rrrrr) toe Santiago" vraagt. Hihi... of die avond dat er, ondanks alle barricades voor de deur, toch een krabbetje in de kamer van mijn moeder en tante geslopen was en ze allebei boven op hun bed zaten... en wie mocht op krabbejacht? ;o)
En het was bijzonder om samen te gast te zijn in het land van ons (groot)vader. Ik heb genoten van de verhalen van vroeger en door het leren kennen van de cultuur aldaar, zijn een aantal dingen beter te begrijpen. Jammer genoeg vonden we tot op heden geen verwanten, maar misschien komt dat nog.
Eergisteren ben ik dan toch kunnen gaan snorkelen (met de mannen van "anda de wata", Creools voor "under the water") - wat een onvergetelijke ervaring was dat! Voor de kust van Belize ligt een van de grootste koraalriffen ter wereld. Nog nooit eerder kon ik de onderzeese pracht van zo dichtbij aanschouwen. Ik zag haaien, heel grote roggen en een paar reuze zeeschildpadden, soms zo dichtbij dat ik ze kon aanraken, echt bijzonder is dat. En verder ontelbare prachtig gekleurde vissen en visjes en de koralen natuurlijk... alsof ik in een aquarium zwom!
Ik ben al heel erg geraakt geweest door de dieren die zich de voorbije weken lieten zien. Het meest nog in een vlinderkwekerij, waar ik het hele evolutieproces van een prachtige blauwe vlindersoort in alle stadia kon aanschouwen, van bij het eitje tot aan de vlinder zelf. Heel bijzonder... ik stond echt perplex van de ingenieusiteit waarmee dit leven, de natuur in elkaar zit.
Gisteren ben ik na het afscheid van mijn familieleden en van Belize, richting Guatemala getrokken. Ik zit nu aan een mooi groot meer, in het stadje Flores, op een eiland midden in dat meer. Vandaag nog ga ik verder naar een kleiner, rustiger dorpje hier in de buurt waar een ecohotelletje ligt, vanwaaruit verschillende uitstappen kunnen gemaakt worden (te paard, per boot...) kijk er al naar uit!
Liefs aan jullie allen.
En dank voor jullie reacties hier en de mailtjes. Leuk om te lezen is dat... het laat mij voelen dat ik een heel grote familie in Belgie heb, dat ik jullie mis en dat ik ook heel graag terugkom naar jullie... maar dat gaat nog eventjes duren (big smile... voor Inge)
vrijdag 13 juni 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Ola Greet,
prachtige koraalriffen, veelkleurige vissen, reuzeschilpadden, bikinitoestanden... heerlijk klinkt dat. Hier ter plekke: rode balpen, liters koffie, veel wolken voor de zon, 198 exemplaren proefwerk geschiedenis x 8 bladzijden...
En oh wee, ik hoor de studenten nu denken, 'en wij dan... wij moeten blokken'... (groetjes aan Charlotte bij deze en duimen voor allen aan het werk). En jij, genietttttttttt maar verder en verleid de lijdende maar met pareltjes van woorden en beelden.
knuffel en leef je uit!
hey lieve zus, terwijl jij geniet van het pracht van de onderwaterwereld(en ik geloof je echt zoals je dat zo mooi beschrijft) hebben wij er de eindceremonie opzitten. ik heb gehoord van thomas da je probeerde te bellen en da heeft me diep ontroerd. weet da je ook bij ons niet vergeten bent en ik heb je het hele weekend meegenomen, thomas zei ook regelmatig hoe erg hij je miste. tis anders zonder jou hoor maar iedereen is blij met je reis.
geniet nog met volle teugen van je mooie ervaringen in dat blijkbaar mooie landje. groetjes van je broers en zussen van agape
Hallo Greet,
Eindelijk ben ik ertoe gekomen jouw blog te 'raadplegen'. Ik heb de voorbije weken veel aan je gedacht. En ik dacht : tiens, we horen niets, geen nieuws goed nieuws zeker. Totdat mijn frank (of euro) viel : dat zal via de blog gaan natuurlijk. Sorry dus. Ik heb nu alles gelezen. En ervan genoten ! Klinkt allemaal heel intens en verrijkend ! Ik wens je heel veel succes en mooie ervaringen en fijne ontmoetingen toe ! Geniet maar van je vrijheid van alleen op weg zijn ! Ik las dat hier iemand mij al voor is om over de eindceremonie te vertellen. Het was bijzonder ! We hebben ook aan jou gedacht en voor jou geklapt ! Veel liefs, dikke knuffel en tot gauw !
hey sister,
ja ja applaus weerklonk in 'de weide' van agape voor jou!!! Fantastisch! kheb er nog extra kreetjes bij gedaan...
Met 'Ropke' gaat alles goed. Hij en ik kunnen het samen goed vinden.
Kvind het leuk van je te lezen en te horen dat het goed gaat!
't is bijzonder, kmis je ...
dikke kus en knuffel
Fanny
Dag Greetje,
zo, alles zit u gemeten, ge hebt uw juiste schoenen aan, de wereld ligt aan uw voeten. Ge recht het hoofd en zegt: mannen, vandaag is het mijnen toer! Ge moogt altijd mee, maar het is niet om te zagen. Neen. Alles, behalve dat.
Ge fluit en zingt en voor ge't weet loopt er een hele garde achter u. Zo kleurrijk en zo vrolijk en af en toe is er eentje met een bedrukt gezicht, maar dan zijt gij er: jongske, trek het u niet aan, ge hebt uw benen nog en uw armen, en zelfs al had ge ne vinger minder, het zou nog marcheren...
etc.
(shit, ik bedoel, woeps, mn pauze zit erop... :-( )
Aja, en nog iets: mensjes die moeten verbeteren die verdienen ook veel lof en eer, en moed en succes, we gaan traag maar gestaag door en drinken af en toe een koffietje :-)
Daaaag lief vriendje
Een reactie posten